Αναχώρηση το πρωί από την Αθήνα με προορισμό τη Σπάρτη. Στη συνέχεια, μέσα από τους λακωνικούς ελαιώνες και οπωρώνες, κατευθυνόμαστε στους πρόποδες του Ταϋγέτου και στην Πηγή Μαγγανιάρη, στα 980 μέτρα υψόμετρο. Από εκεί ξεκινάμε την ανάβαση σε βατό μονοπάτι μέσα σε δάσος ελάτης και μαύρης πεύκης. Σε περίπου 2 ώρες φτάνουμε στο καταφύγιο του ΕΟΣ Σπάρτης στα 1.550 μέτρα. Στη συνέχεια, το δάσος αραιώνει σταδιακά και δίνει τη θέση του σε άγριο, βραχώδες τοπίο. Το μονοπάτι το διασχίζει μαεστρικά, κερδίζοντας διαρκώς ύψος και περνώντας από πλαγιές, ρεματιές και λακκώματα. Το πέρασμα από τις «Πόρτες» μας βγάζει στην κορυφογραμμή και λίγο μετά στην τελική ανηφόρα για την κορυφή (συνολικά άλλες 3-4 ώρες από το καταφύγιο). Εκεί, ετοιμαζόμαστε για πρόχειρο δείπνο, για διανυκτέρευση στην ψύχρα των 2.407 μέτρων, υπό το φως του φεγγαριού και λαμβάνουμε θέση για ένα από τα εντυπωσιακότερα ηλιοβασιλέματα που έχουμε δει ποτέ. Βλέπουμε τους κόκκινους χρωματισμούς που δημιουργεί ο ήλιος καθώς πέφτει πίσω από τον Μεσσηνιακό κόλπο και στην ανατολή τη σκιά της Πυραμίδας να σχηματίζεται στον εύφορο κάμπο της Λακωνίας.

Ξυπνάμε λίγο πριν από το χάραμα προκειμένου να δούμε τα κόκκινα χρώματα και τη σκιά της πυραμίδας να αντιστρέφουν τις θέσεις τους. Αφού τσιμπήσουμε πρωινό, ξεκινάμε την κατάβαση νωρίς, με στόχο να προλάβουμε να μπούμε στο δάσος πριν από τη μεσημεριανή ζέστη. Η επιστροφή στην Αθήνα γίνεται με ενδιάμεσο σταθμό για σύντομο περπάτημα και δροσιστική βουτιά στις βάθρες της Τρύπης, στην αρχή του παλιού δρόμου Σπάρτης – Καλαμάτας και κοντά στο βάραθρο του Καιάδα.